DLL bestaat 80 jaar

BLAFFENDE HONDEN BIJTEN WEL !

Het is zaterdag 15 juni 2002 en voor vandaag staat de laatst etappe van het Drenthepad op het programma. Er is goed wandelweer voorspeld. De regen van vannacht trekt naar het noordoosten weg, zo luidt het weerbericht. Tegen de tijd dat wij om kwart over negen in Hoogeveen arriveren, zal het regenfront wel voorbij zijn. Maar in de buurt van Zwolle zie ik regendruppels tegen de ruiten van onze treincoupé slaan.

De treinreis verloopt voorspoedig totdat we in de buurt van Meppel komen. Via de intercom laat de machinist ons weten dat er problemen zijn op het traject naar Groningen. Nadere berichten zullen volgen. Even later kondigt dezelfde stem aan dat de intercity trein niet verder gaat dan Meppel in verband met een gaslek verderop langs het baanvak. Bussen zullen worden ingeschakeld.

Als we uitstappen is het droog. Voor het station is het opeens een drukte van belang. Waar staan of komen de NS-bussen? Ik kijk Freek aan en stel voor om bij het NS-loket te informeren naar een spoorwegwandeling in de buurt. We krijgen de tweedaagse NS-tocht "De Wieden" in de handen gedrukt. Deze volgt van Steenwijk af het Flevopad tot in Giethoorn en gaat daarna een eigen leven leiden via Wanneperveen en de Kiersche Wiede naar Meppel. We moeten nog wel een half uur wachten op de trein naar Steenwijk maar in die tijd gebruiken we een kop koffie en oriënteren we ons op het redelijk alternatief van een goede dertig kilometer.

Om tien voor half elf klinkt voor ons het startschot in Steenwijk, dat zijn naam dankt aan de grote hoeveelheden zwerfkeien die in de bodem voorkomen. Steenwijk, streekcentrum voor Noordwest Overijssel, is een oude vestingstad, die in het verleden menigmaal belegerd, veroverd en verwoest is. Aan de zuidzijde van het stadscentrum zijn de oude stadswallen nog intact. Onze wandeling gaat ook eerst door de oude binnenstad en over de stadwallen. Het is vier jaar geleden dat wij hier begonnen aan het Flevopad, maar met uitzondering van de Markt, kan ik mij van de verdere route niets meer voor de geest halen.

We zijn nog geen uur onderweg als ik in het tot de gemeente Steenwijk behorende plaatsje Onna wordt geconfronteerd met een agressief blaffende zwarte bouvier, die mij plotseling vanachter een hoge heg aan de wegkant bespringt en zijn tanden in mijn bovenbeen zet. Ik schrik ontzettend en schreeuw en brul de hele boel bij elkaar. Opnieuw doet de bouvier een aanval en ontbloot vervaarlijk zijn tanden. Maar geroep vanuit de tuin achter de heg weer- houdt de hond van een nieuwe hap. Het dier trekt zich terug achter het openstaande hek en laat Freek en mij verbouwereerd achter.

Vanuit de tuin komt een jonge vrouw aangelopen terwijl ik onder mijn niet beschadigde trainingsbroek de schade bekijk. Het is geen diepe vleeswond maar de huid ligt open en rondom de wond kleurt de huid donkerpaars. Ik maak de vrouw vloekend en tierend duidelijk dat ik dit niet pik. De vrouw blijkt doktersassistente te zijn en constateert dat het allemaal nog wel meevalt. Daar reageer ik nogal emotioneel op. Punt één vind ik dat bijtende honden afgemaakt moeten worden en punt twee vind ik dat er een dokter bij moet komen. Er komt een tweede vrouw aangelopen, wat later de moeder van de ander blijkt te zijn. We worden in huis uitgenodigd maar we stemmen pas toe als de honden (er blijkt ook nog een rottweiler rond te lopen) worden 'opgeborgen'. In de huiskamer wordt de dienstdoende weekend-arts gebeld maar die komt niet. Ik moet m'n huisarts maar bellen. Beide vrouwen zijn toch wel erg begaan met de situatie. De moeder gaat koffie zetten, de doktersassistente stelt voor de wond te desinfecteren en te verbinden. Ik vind alles goed. Hoewel het zweet mij af en toe nog uitbreekt en ik nog natril van de schrik, word ik toch wat kalmer. Als er een uur om is, zijn Freek en ik weer helemaal tot rust gekomen. Na de familie Piest gegroet te hebben, vervolgen we onze weg.

Na een grasdijk van enkele kilometers tussen de schapen bereiken we de rand van De Wieden. Met zijn ruim 5400 hectare water, riet, gras- en hooiland en moerasbos vormt dit samen met de Weerribben het grootste aaneengesloten laagveenmoerasgebied van West Europa. Tot onze verrassing zien we hier een aantal ooievaars. Wat een geluk dat ik mijn onlangs aangeschafte verrekijker mee heb. In de verte staat er eentje op zijn nest. Bovendien ontdek ik in het hoge gras een wulp.

Dan komen we in Giethoorn aan, het 'Venetië van het Noorden'. Wat een contrast, vanuit de stilte van de Wieden in de drukte van deze toeristische trekpleister. Het is een drukte van belang, niet alleen op het smalle asfalt fiets/voetpad langs het water, maar ook op het water. De fluisterboten zijn zo te zien allemaal verhuurd voor € 9,00 per uur. Maar ook de punters en roeiboten zijn populair. De stuurlui hebben zichtbaar nog nooit gehoord van een vaarbewijs want ze zitten regelmatig met de punt van hun schuit tegen de beschoeiing aan. Verkeerstekens worden consequent genegeerd want in een éénrichtingsloot stuurt een ver- twijfelde 'schipper' zijn boot in tegengestelde richting.

We gaan op zoek naar een stempelpost. Freek stelt voor om de Galerie Frits van Eeden binnen te stappen. Meneer Van Eeden himself, schilder en beeldhouwer, heeft na enig nadenken iets bijzonders. Hij heeft onlangs een expositie in Singapore gehad en daar heeft hij zijn naamstempel in het Chinees laten vervaardigen. Dat stempel prijkt dus nu in ons wandelboekje. Als hij hoort dat ik een paar uur geleden door een hond ben gebeten, krijgen wij koffie 'voor de schrik' aangeboden. Ook zijn Amerikaanse kompaan, die wat achter een computerscherm zit te klooien, is begaan met mijn lot. Kunstenaar Van Eeden woont in Onna en kent de bouvier. Als hij langs rijdt staat het beest altijd woest achter het hek (dat wel) te blaffen. Overigens moet ik zeggen dat ik tot nu toe met het lopen geen last heb van de kwetsuur. Er volgt een zeer geanimeerd gesprek met de twee heren, die hun woon- en ver- blijfplaats verdelen in een half jaar Giethoorn/Onna (in de zomermaanden) en een half jaar Florida/USA (in de wintermaanden).

Na een kwartier nemen we afscheid en vervolgen onze weg tussen de koren- en maïs velden naar Wanneperveen. Daar nemen we in dorpsherberg 'Eutje' een neutje (bitter lemon en ijsthee). Met spanning zien we het volgende traject tegemoet. Even ten zuiden van Wanneperveen volgt de route een deel van het 'Kiersche Wijdepad' dat dwars door een uniek natuurgebied loopt. De beschrijving heeft niets teveel gezegd. Op het moment dat wij het gebied inlopen zien wij op een grasveld dat net gemaaid wordt een zestal ooievaars. Tussen het pas gemaaide gras zit kennelijk veel voedsel. Even later vliegen ze over. We genieten van de wijze waarop ze gebruik maken van de opstijgende lucht. Het zijn net zweefvliegtuigen die hun rondjes draaien.

Welgeteld steken wij acht bruggetjes over, al dan niet voorzien van een veerooster, gaan we door zeven klaphekjes en nemen drie overstapjes over damhekken. Een vlonderpad van enkele honderden meters leidt ons door een moerasbos. Hier moet ik even denken aan het Laarzenpad in het Naardermeer. Een prachtig moerasgebied met bloeiende waterlelies en gele dotterbloemen.

Als we dit natuurgebied verlaten is het niet ver meer naar Meppel. Eerst belanden we aan de buitenrand van de stad het onvermijdelijke industriegebied langs het Meppelerdiep en komen dan via twee fietsbruggen bij de jachthaven. Vervolgens wandelen we door het in de tachtiger jaren van de vorige eeuw weer in ere herstelde centrum met zijn, eerder gedempte, grachten.

Om tien voor half zes stappen wij de stationsrestauratie van Meppel binnen. We gaan eerst een happie eten, want zo staat het in het draaiboek van vandaag. Het bestelde seniorenmenu komt wat later dan verwacht op tafel waardoor wij ternauwernood de intercity van 18:23 kunnen halen. Als we met het ijstoetje nog in de mond na een forse sprint en een volle maag de trein inrollen, zet deze zich onmiddellijk in beweging. Gelukkig hoeven we tot Amsterdam niet over te stappen.

Zeer voldaan kijken we terug op een bijzonder geslaagde tocht, de hondenbeet even buiten beschouwing gelaten.

CEES MOERBEEK

 

Fotoalbum 2017

Klik hier voor het fotoalbum van 2017

Facebook

Klik op het logo voor onze Facebook pagina

Onze sponsor

Bezoek de website van onze sponsor:

Klik hier voor website "Liv Ourdoor" (onze sponsor)

Ga naar boven