DLL bestaat 80 jaar

NOORD-HOLLANDPAD, een onvoorspelbaar avontuur !

Het is vrijdag 23 juli 2010. Zojuist hebben Freek en ik het Pelgrimspad van ’s-Hertogenbosch naar Maastricht in dertien etappes volbracht. De laatste kilometers in Maastricht met regen en onweer. Onder een grote parasol kijken we op het terras van één van de tientallen horeca gelegenheden uit over een nat Vrijthof met op de achtergrond de imposante Basiliek van Sint Servaas. Daar halen we even later ook het laatste Pelgrimsstempel en krijgen er zelfs nog gratis een fraaie sticker met de afbeelding van de heilige zelf bij. Voorlopig hebben we even genoeg van het klimwerk van Zuid Limburg. Het was prachtig maar erg vermoeiend.

We komen op het idee om het wat dichter bij huis te zoeken en dan liefst zonder heuvels. Zou het Noord-Hollandpad wat zijn? We wachten er niet te lang mee. Veertien dagen later, op 6 augustus, lopen we de eerste etappe op Texel van De Cocksdorp naar De Waal. De reis per openbaar vervoer naar het meest noordelijke dorp van het eiland is wel apart. Bus 29 doet alle dorpen op Texel aan, met uitzondering van De Koog. In drie kwartier hebben we het eiland van binnen gezien. Tenminste, dat denken we, maar we hebben nog geen kilometer gelopen. Nou heb ik 23 keer het Rondje Texel van 60 km gelopen, één keer het Streekpad 4 op Texel en heb bovendien vele keren mijn vakantie op het eiland doorgebracht maar wat ik vandaag tegenkom, is echt volkomen nieuw voor mij.

We starten bij de veerboot naar Vlieland en moeten vrijwel direct een schapendijk op. En daar blijft het niet bij. De ene dijk volgt na de andere en de honderden schapen hebben een dusdanig smal pad in de dijk gelopen dat je moet oppassen dat je niet zwikt en een enkelblessure of erger oploopt. Je moet dus voortdurend op je hoede zijn. Een zelfbedienings- pontje is een leuke afwisseling op de route hoewel wij ook hier moeten oppassen om niet van de scheef hangende pont af te glijden.

Onderweg komen we geen dorp tegen dus gebruiken we de lunch bij één van de vele hek- overstapjes. We bevinden ons ter hoogte van het vliegveld en de éénmotorige kisten vliegen af en aan. Soms hebben ze parachutisten aan boord die zich hoog in de lucht uit het vliegtuig laten vallen. Het is een fraai gezicht en het is knap te zien dat zij bijna allemaal op dezelfde plek op aarde terugkeren. Pas in De Waal treffen we de eerste horecagelegenheid waar we onze dorst kunnen lessen. We maken er geen gebruik van omdat, als we doorlopen, precies de bus terug naar de boot kunnen halen. Het stempel in ons kilometerboekje halen wij in De Waal, als we op 14 augustus aan de 2e etappe naar Den Helder beginnen in het vroegere Wagenmuseum, nu Cultuurhistorisch Museum geheten.

We krijgen deze dag gezelschap van Dick Koning. Opnieuw krijgen we te maken met veel grasdijken en schapen. Even denken we dat we Den Burg en Oudeschild ‘aan doen’ maar niets is minder waar. De makers van het pad laten de dorpen opnieuw links liggen. Op weg naar de Oude Schans, een fort dat in 1572 is aangelegd, maakt Freek een vervelende buiteling en bezeert zich lelijk aan zijn hand. Op de dijk voorziet een toevallige voorbijganger hem gelukkig van wat pleisters op de wonden. Het is een goed moment om achter de dijk met uitzicht over het wad op Den Helder de lunch te gebruiken.

De tocht verloopt verder zonder ongelukken. Wij verbazen ons steeds weer dat de parkoers- bouwers zoveel medewerking hebben gekregen van instellingen en particulieren om over terreinen te mogen wandelen die anders voor ons wandelaars gesloten zouden zijn gebleven. Elke keer weer is het pad voor ons een onvoorspelbaar avontuur. Ondanks de val van Freek reizen we met een tevreden gevoel huiswaarts. We kijken alweer uit naar het vervolg.

 

Fotoalbum 2017

Klik hier voor het fotoalbum van 2017

Facebook

Klik op het logo voor onze Facebook pagina

Onze sponsor

Bezoek de website van onze sponsor:

Klik hier voor website "Liv Ourdoor" (onze sponsor)

Ga naar boven