DLL bestaat 80 jaar

NOORD-HOLLANDPAD, oneindig lange dijken

Het uitkijken naar de derde etappe laat niet lang op zich wachten. Op 4 september wandelen van Den Helder naar Anna Paulowna. Het is niet helemaal volgens de regels want de laatste vier kilometers wijken we af van de route om bij het NS station van Anna Paulowna te kunnen eindigen. Kort na de start, eigenlijk midden in Den Helder, beklimmen we een oud bunkercomplex. Onduidelijk is of dit een onderdeel is van de Westwal die de Duitse bezetters tijdens de Tweede Wereldoorlog langs de hele westkust van Europa hebben aangelegd of dat dit een overblijfsel is van de reeks forten die Napoleon 200 jaar geleden liet aanleggen. Ik neig naar het laatste omdat in de routebeschrijving wordt gesproken van de Napoleonsroute.

Als we Nieuw Den Helder en het fraai aangelegde park Mariëndal achter ons hebben gelaten gaan we langs en over de nu troosteloos erbij liggende bollenvelden richting Julianadorp. We moeten hier in het voorjaar nog maar eens terugkomen als de velden in volle bloei staan. Nu staan alleen de witte en roze aronskelken op sommige velden mooi te wezen. In Julianadorp nemen we een rust bij het Landal Green Park “Ooghduyne”. Wij realiseren ons nu dat deze locatie eigenlijk de eerste rust is die wij onderweg tegenkomen sinds we aan het Noord-Hollandpad zijn begonnen. Ons wandelboekje wordt verrijkt met een prachtig stempel en verder voorzien van een paraaf van de receptioniste. Onze dag kan niet meer stuk.

We lopen verder door Julianadorp en de buurtschap Noorderhaven waar een zorgcentrum en een sterrenwacht is gevestigd. Dan bereiken we het Noordhollandskanaal waar we met de pont worden overgezet naar het Westeinde van Breezand. Het Noord-Hollandpad gaat rechts af een hek over en een schapendijk op. Dat bewaren we voor een volgende keer. Nu gaan we naar het station in Anna Paulowna.

Op zaterdag 16 oktober 2010 maken we ons op voor de vierde etappe van Julianadorp naar Kolhorn. Een pittige wandeling zo op het oog van bijna 25 kilometer. We reizen met de trein naar het NS station van Den Helder-Zuid en stappen dan over op de Connexxion stadsbus 32 die ons naar het al eerder genoemde buurtschap Noorderhaven moet brengen. Tot aan de pont over het Noordhollandskanaal lopen we de route voor de tweede keer. Dat loopt toch makkelijker als je de weg weet. Aan de overzijde van het kanaal wacht ons de dijk met het onvermijdelijke overstapje. Wát zeg ik? De overstapjes volgen elkaar nu in rap tempo op. Naast ons bollenvelden overdekt met stro, wachtend op het voorjaar. Er staat een gure noordoosten wind die de gevoelstemperatuur nóg lager maakt dan ie al is. We zijn dan ook blij als we Oudesluis in de verte zien opdoemen. Rond de klok van twaalf heb ik daar een horecagelegenheid gepland. De deur van Café/Restaurant De Oude Herberg staat uitnodigend open en we verheugen ons na twee uur lopen op een lekkere kom soep. Wij komen echter van een koude kermis thuis. Wij worden vriendelijk doch dringend verzocht op te hoepelen. We kunnen er niet eens terecht voor een kop koffie! De dame die ons te woord staat laat ons weten dat men bezig is met de voorbereiding voor een gezelschap dat ’s middags om half drie arriveert. Ik kijk op mijn horloge. Het is kwart voor twaalf.

Zeer teleurgesteld en het moreel op nul vervolgen we onze route, meteen klimmend over een hek om op een oneindig lange dijk verder te lopen. We hebben nu de noordooster pal tegen en het gras op de dijk staat hoger dan mijn enkels. Intussen probeer ik een broodje te eten maar mijn mond is te droog om het door mijn keel te krijgen. Ook hier overstapjes in overvloed en ik begin bij Freek en Dick achterop te raken. Ik heb het behoorlijk zwaar. Ter hoogte van de watertoren van Wieringerwaard gaan we na zeker vijftig minuten de grasdijk af en de Molenweg op. Tien minuten later arriveren we bij ‘Het Wapen van Wieringerwaard’. Hier is de ontvangst allerhartelijkst, in ieder geval 100% vriendelijker dan in Oudesluis. Het is er een drukte van belang want in een andere zaal worden de Nederlandse Kolfkampioenschappen gehouden. Nou moeten we dat wel met een korreltje zout nemen want de Kolfsport wordt alleen nog in Noord-Holland beoefend. Intussen smullen wij van de opgediende tomatensoep.

De route over de dijk naar Kolhorn laten we voor wat die is. Een asfaltweg en de wind in de rug is een redelijk alternatief. Na een uur doemt in de verte de kerk van Kolhorn op en een half uur later lopen we het voormalige Zuiderzeedorp binnen. De kern van het dorp aan de dijk is ‘beschermd dorpsgezicht’. Het is hier dan ook overal even mooi. We gaan op zoek naar een bushalte maar doordat de straat open ligt, is de halte verplaatst. Geen dorpeling kan ons vertellen waar nu dan wél de bushalte is. Sterker nog, zij betwijfelen zelfs of er wel een bus rijdt op Schagen. Daar schieten we dus niets mee op en besluiten wat te gaan drinken in Restaurant ’t Anker. De barjuffrouw is zo vriendelijk om een taxi voor ons te bestellen. We moeten toch wat. In Schagen aangekomen zien we bij het busstation voor het NS station dat er wel degelijk een buurtbus rijdt naar Obdam met als tussenstop Kolhorn. Fijn om te weten voor de volgende keer.

 

Fotoalbum 2017

Klik hier voor het fotoalbum van 2017

Facebook

Klik op het logo voor onze Facebook pagina

Onze sponsor

Bezoek de website van onze sponsor:

Klik hier voor website "Liv Ourdoor" (onze sponsor)

Ga naar boven